Amber, 12 november 2008
Ethiopië Addis Abeba

DAG 7

Dag 7 alweer en het beloofde erg druk te worden. Hoewel sommigen vandaag het privilege hadden te kunnen uitslapen, had ik samen met Peter, Kevin en Sven aangegeven wel met Lydia en Anke naar een netwerk meeting te willen gaan. Daarvoor moest ik, met ook Aaldert en Marijn om acht uur aan het ontbijt zitten. Veel te vroeg door een toeterende auto schrok ik wakker en dus begonnen we met z’n allen enigszins wazig aan de dag.
We gingen met het kleine busje en leden daardoor iets of wat aan ruimtegebrek. Uiteindelijk zou het niets zijn in vergelijking met die middag en eigenlijk was het allemaal wel gezellig.
Toen we aankwamen op de plaats van bestemming, zetten we alles klaar en kon het wat ons betreft beginnen.
Het was de bedoeling dat op de meeting verschillende hulporganisaties uit Ethiopië zelf tot een overeenkomst zouden komen over hoe sport een gehandicapt persoon kan helpen. Het is altijd goed om ergens te beginnen, maar ik merkte algauw dat Jantje erg veel moeite had om iets toe te geven aan Pietje en vele plannen bleven dan ook vaak in het luchtledige hangen.
Op een gegeven moment begon het zo hard te regenen dat het moeilijk was om een gesprek te voeren. Nadat ook dat uit de wereld was geholpen, kwam er dan toch het een en ander op papier te staan. En ook de mening van “De jeugd uit Nederland” werd gewaardeerd.
Teruggekomen in het hotel moesten we erg haasten. Omdat het programma vandaag uit gescheiden delen bestond voor de mannen en de vrouwen, was het ook voor de buschauffeurs erg druk. Toen we alle vrouwen bij elkaar hadden verzameld, gingen we op weg.
Het was niet ver uit de buurt, maar wel met moeite bereikbaar. We waren uitgenodigd om een discussie bij te wonen in een inloophuis voor gehandicapten vrouwen. Geweldig om daarbij te mogen zijn. Allerlei onderwerpen kwamen er aan bod; van werken als je gehandicapt bent en de toegankelijkheid van openbare gebouwen tot verkrachting. Soms wel erg heftig dus, maar vooral herkenbaar en gezellig. Elke week op donderdag middag is er ook een koffieceremonie. Heel bijzonder om hier bij te mogen zijn er wordt rond gegaan met gebrande koffiebonen en stap voor stap wordt duidelijk hoe de koffie tot stand komt.
Het werd steeds drukker naarmate de middag vorderde. Zo, dat Mieke uiteindelijk maar besloot om op de grond te gaan zitten en op die manier ruimte te creëren. Hiervan schrok iedereen ontzettend. Terwijl wij allemaal bang waren dat dit streng verboden was en Mieke nu vervloekt werd omdat ze de ceremonie had onderbroken, bleek dat ze het gewoon niet vonden kunnen dat er iemand op de grond ging zitten.
Tio een Ethiopisch gehandicapt meisje, werkend bij de universiteit, dat eerder ook bij de netwerk meeting was, was bij deze benoemd tot onze tolk. Dit leverde erg grappige situaties op, want bij de meeste verhalen moest eerst worden uitgelachen voordat deze uiteindelijk vertaald konden worden en dan lachten wij pas.
Toen ik bij mijn tweede kopje ceremoniële koffie, maar weer eens liet zien dat ik gehandicapt was door de helft op mijn schoen te morsen, was haar opmerking “Shit Happens” en ja, toen was alles helemaal goed.
Het begon te schemeren toen wij bedachten dat we ook nog een groepsfoto wilden maken. Iedereen werkte zich snel naar buiten en niemand hoefde “lachen” te zeggen. Het was geslaagd. Daarna was het toch echt tijd om te vertrekken en dat was nog niet zo makkelijk gezegd als gedaan. We moesten met z’n elven in een busje voor zes personen. Helemaal ingeburgerd doen we tegenwoordig alles gewoon op z’n Afrikaans.
Heel aangekomen in het hotel, dachten wij te kunnen uitrusten en werden er pizza’s besteld. Toen viel de stroom uit en werd het dan maar een aangepast programma. Om de beurt moesten we in het restaurant van het hotel iets gaan bestellen. Sommigen moesten vijf minuten wachten en anderen een uur. En als je dan iets bestelt, moet je maar afwachten wat je krijgt. Zo kan een cheeseburger hetzelfde zijn als een broodje kaas. Gelukkig was het daarom niet minder gezellig en konden we allemaal met een voldaan gevoel gaan slapen.

Met HalloBuitenland.nl kun je Amber in Ethiopië echt goedkoop bellen!